2 - النوبة الاولى ( 33 / 22 - 9 ) قوله تعالى : - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى ايشان كه بگرويدند اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ياد كنيد و ياد داريد نيكوكارى خداوند خويش بر خويشتن ، إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ آن گه كه بشما آمد سپاهها ، فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً فرو گشاديم بر ايشان بادى ، وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها و [ فرو فرستاديم بر « 1 » ايشان ] سپاهى كه شما ايشان را نمىديديد وَ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً ( 9 ) و اللَّه به آنچه [ ميكردند ] و ميكرديد بينا بود . إِذْ جاؤُكُمْ آن گه كه بشما آمدند ، مِنْ فَوْقِكُمْ وَ مِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ از زبر شما و از زير شما ، وَ إِذْ زاغَتِ الْأَبْصارُ و آن گه كه چشمها در چشم خانها از بيم بگشت و كژ گشت ، وَ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَناجِرَ و خواستيد دلها كه بگلو رسيد ، وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا ( 10 ) و بخداى ظن مىبرديد آنچه ميبرديد هُنالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ آنجا و آن گه كه مؤمنان مىآزمودند ، وَ زُلْزِلُوا زِلْزالًا شَدِيداً ( 11 ) و بجنبانيدند ايشان را جنبانيدنى سخت . وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ و آن گه كه دورويان گفتند ، وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ و ايشان كه در دلهاى ايشان بيمارى بود ، ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وعده نداد ما را خدا و رسول ، إِلَّا غُرُوراً ( 12 ) مگر مكر و فريب . وَ إِذْ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ و آن گه كه گروهى از ايشان گفت ، يا اهل يثرب اى مردمان مدينه ، لا مُقامَ لَكُمْ نه جاى شماست ايدر ، فَارْجِعُوا باز گرديد ، وَ يَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ و دستورى ميخواهد جوقى « 2 » از ايشان از پيغامبر ، يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنا عَوْرَةٌ و ميگويند خانهاى ما خالى است [ و نااستوار از دزد مىترسيم ] ، وَ ما هِيَ بِعَوْرَةٍ و آن خانها خالى نيست و نااستوار ، إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِراراً ( 13 ) ايشان نمىخواهند مگر گريختن ، وَ لَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطارِها و اگر گرد بر گرد خانهاى ايشان فرو گيرند و بر ايشان در آيند ، ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ آن گه از ايشان خواهند كه از اسلام با پس آيند ، لَآتَوْها به آن آيند [ كه از ايشان خواهند و كافر شوند ] وَ ما تَلَبَّثُوا بِها إِلَّا يَسِيراً ( 14 )

--> ( 1 ) نسخهء الف : و ر ( 2 ) نسخه الف : جوكى .